سیما یاری

Copyright©2007 simayari.com - All rights reserved. Please directly link to this website.

 e-mail this site to a friend

 

 

لمس ام کن .

غیر از این تیله های مرطوب که می گردند

در میان حفره های خالی این صورت

چشم های دیگری دارم

که تو را با آن ها می بینم .

 

لمس ام کن .

فانوس تمام چشم های من

روشن خواهد شد با دستِ تو .

 

لمس ام کن ،

با همین دستِ جسمانی خود .

 

چشم های پنهان من

پنهان از چشم همه

جست و خیز آبدزدک ها را

- به هوای آبگیر مخفی -

                         می بیند

مخفی در گوشه ی دشت

در گوشه ی شب

در طول هزاران دوری که زمین

خشک و سوزان چرخیده

                            در مدار آتش .

 

چشم های لب های من

جنبش پنهان زبان ات را می بینند

که حروفِ "می خواهم" را می نویسند

                                       کنار سقفِ کام تو .

 

می خواهم !

می خواهم !

 

چشم های سرانگشتان ام

در آن طرفِ پاره های خشن آجرها

تو را می بینند

که به سوی آن ها می آیی

با قدم های نرم .

 

چشم های باز گودترین چاهِ من

تو را می بینند

که درخشان، همچون رودِ الماس روان

در من جاری هستی .

 

خاموش کنید !

 

مهتاب و چراغ و شمع های همه ی شعرهای پر سوز و گداز خود را ؛

                                                                  خاموش کنید !

 

بازو

پس دوزی های حاشیه ی آستین را می بیند .

 

تن

رشته ی باریکی را که تمام اجزاء تن پوش اش را جفت کرده با هم ؛

                                                                      می بیند .

 

قلب

شریان های زنده ی خود را می بیند .

 

چشم هایم

تو را می بینند .

 

لمس کن .

لمس ام کن !

آن چنان که ساقه ی پُرخار گلی را لمس خواهی کرد

و سرانجام

گل سرخ بی خاری را در لیوان بلورت جا خواهی داد .

 

من تو را می بینم

در جزیره های وحشی و نامانوس خواب های بی پایان .

 

همه ی ذراتِ جسم من

چشم شدند ؛

 

من تو را با همان چشمانی می بینم

که تمام خواب هایم را

پنهان از چشم همه ...

 

ما محبوس ایم

پشتِ زندان پوست

و عصب های کوتاهِ فشرده در هم ؛

 

با این همه

من

در زیر زمین زندان

در دالانی را پیدا کرده ام

ما خواهیم گریخت ...

  لمس ام کن ...

 

 


 


حتی بعد از مرگ
من
این جا خوشبخت خواهم بود .

این جا که ما
              به ابلیس
                         خیانت کردیم
                                     و به یکدیگر عشق ورزیدیم .

 

 


 


برهنه آمد آب
و از شکافِ درزهای پوستین خاک عبور کرد
تا تن برهنه ی زمین .

برهنه بود آب
با تمام رنگ های آفتابِ ماهِ مهر
که در میان روشنی ژرفِ او ریشه داشتند .
چه می کنید شوره زارها ؟
چه می کنید سنگ های سختِ خاره ؟

تاکزار پُر شده ست
از درخشش عقیق خوشه های آبدار ...
           
        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نموته ای از اشعار مجموعه اشعار "کلید" ....

 

چاپ دوم "کلید" بزودی در کتابفروشی ها در اختیار علاقمندان قرار می گیرد.