مقدس

زیباست و مقدس دستی که غریقی را از آب می گیرد ؛ و دهانی که نفس هایش را می دمد در نای غریق . زیبا هستند و مقدس پنجه هایی که می افروزند مشعل را در غروب بیابان : راهِ پیدا شده ای پیش پای گمگشته دفن شده در تنهایی . زیباست و مقدس آغوش تو که مرا می فشارد بر خویش همچون کالبدی که به بر می گیرد روح سرگردان را ...