Silk!

Distant bright dots on the curtain of night have hung their decorations. The rain, quietly, sings a lullaby. You take my arm: I will not slip on the muddy ground in the darkness. The rain has become a downpour the bright dots have moved away. I am arm in arm with you in another world closer than at any other time. When did you spin your silk, in secret: over my being?...

Machine translation from the Persian

Original Persian

ابریشم!

Woman

نقطه های دوردست روشن بر پرده ی شب آذین بستند. باران، آرام، لالایی می خواند. بازویم را می گیری: لیز نخواهم خورد روی زمین گلناک در میان تاریکی. باران رگبار شده نقطه های روشن، دور شدند. بازو به بازوی توام در جهانی دیگر نزدیک تر از هر زمانی دیگر. کی تنیده بودی ابریشم خود را، پنهان: بر هستی من؟...
Random poem