این طور نمی ماند !
گندمزار
ذره های معلق ،
نشسته اند بر سطح اتاق متروک .
با روپوش تیره و تار ابدی
ـ به نظر می آید ـ
بر همه چیز پرده کشیده اند .
بر همه چیز ، جز دست ها ،جز دستمال ،
جز حس نیرومند پاکی ، پاکیزگی ،
در سرشت انسان ...