اتاق من

پرده ی آویزان با نسیم بهار اوج می گیرد : در فضای اتاق چرخ زده آرام پایین می آید . لحظه ای می ایستد ، چین های دامنش را باز هم بالا می گیرد می چرخد باز باز در فضای اتاق . پنجره ی لخت عور می درخشد در آغوش صبح : انگار من در آغوش صبح ، در جهانی بی مرز ، پشت پرده ی تور ...