وصییت نامه یک زن
سال زنبق
خاک نریزید روی جسدم
بی تابوت
بی کفن
بی حجاب و روپوش
مرا بگذارید روی خاک
تا به جبران هزاران هزاران
روز بی نورم
خورشید بتابد یک بار
بر اسکلت استخوان های من:
پوک شده در حصار این نای سیاه.
سال زنبق