ریشه

اسفند شدم روی آتش تو . تا دنیا دنیاست صبح به صبح ، عطر مِهر از ما بر می خیزد می پیچد در هوای خالی دوست ، ما را می گرداند دور سر دوست . باد ، آغشته به ما در خیابان می گردد و نظرها را ، خانه به خانه ، پاک نگه می دارد . وحشی بی معنی بی ریشه ، شاخ علفی بودم من در بیابان پیش از این آتش ...