Journey of No Return

Between us there was a heart that was beating between us there was a heart that was weeping and confessing to eternity in our arms your embrace was a mirror facing my naked body and space was a mirror we were real in each other's arms and in each other's pure mirror we were real my kisses were real your kisses our kiss: was like a full-petaled red rose that we laid on the grave of loveless time as a sign of farewell! As a sign of beginning: in a new dawn: as a sign of journey: a journey of no return. White lambs in the new green meadows were real meadows without the greedy wolf were real soft! in our arms. What chance? What good fortune? My weeping was real from the beginning you were real before the beginning. I was calling you. I wanted you. In our embrace another destiny has been born. I remember nothing except the kindness of your lips on my lips. I remember nothing except a sun that slowly, slowly rose from our embrace and made our earth shine. I remember nothing except your eyes and one heart in our breast that is singing above loveless time: a song beautiful, beautiful new upon new without return...

Machine translation from the Persian

Original Persian

سفر بی بازگشت

Maani

میان ما قلبی بود که می تپید میان ما قلبی بود که می گریست و اعتراف می کرد به جاودانگی میان بازوان ما آغوش ت آینه بود روبه روی تن عریان من و فضا آینه بود ما حقیقت داشتیم در آغوش هم و میان آینه ی پاک یک دیگر ما حقیقت داشتیم بوسه هایم حقیقت داشتند بوسه هایت بوسه ی ما: همچون گل سرخ پر برگی بود که نهادیم بر مزار زمان بی مهر به نشان بدرود! به نشان آغاز: در طلوعی تازه: به نشان سفر: سفری بی باز گشت. برَه های سفید در چمنزاران سبزنو حقیقت داشتند چمنزاران بی گرگ حریص حقیقت داشتند نرم! در آغوش ما. کدامین تصادف؟ کدامین بخت خوش؟ گریه هایم حقیقت داشتند از آغاز تو حقیقت داشتی پیش از آغاز. من تو را می خواندم. تو را می خواستم . در میان آغوش ما سرنوشتی دیگر متولد شده است. هیچ چیزی به خاطر ندارم به جز مهربانی های لب هایت بر لب هایم . هیچ چیزی به خاطر ندارم به جز خورشیدی که آرام آرام از آغوش ما بر می خاست و زمین ما را درخشان می کرد. هیچ چیزی به خاطر ندارم به جز چشمانت ویک قلب در میان سینه ی ما که دارد می خواند بر فراز زمان بی مهر: آوازی را زیبا زیبا نو به نو بی باز گشت...
Random poem