Journey of No Return
Between us there was a heart
that was beating
between us there was a heart
that was weeping
and confessing to eternity
in our arms
your embrace was a mirror facing my naked body
and
space was a mirror
we were real in each other's arms
and in each other's pure mirror we were real
my kisses were real
your kisses
our kiss:
was like a full-petaled red rose that we laid
on the grave of loveless time
as a sign of farewell!
As a sign of beginning: in a new dawn: as a sign of journey:
a journey of no return.
White lambs in the new green meadows were real
meadows without the greedy wolf were real
soft! in our arms.
What chance?
What good fortune?
My weeping was real
from the beginning
you were real
before the beginning.
I
was calling you.
I wanted you.
In our embrace another destiny
has been born.
I remember nothing
except the kindness of your lips
on my lips.
I remember nothing
except a sun that slowly, slowly
rose from our embrace
and made our earth shine.
I remember nothing
except your eyes
and one heart in our breast that is singing
above loveless time:
a song beautiful, beautiful
new upon new
without return...
Machine translation from the Persian
Original Persian
سفر بی بازگشت
Maani
میان ما قلبی بود
که می تپید
میان ما قلبی بود
که می گریست
و اعتراف می کرد به جاودانگی
میان بازوان ما
آغوش ت آینه بود روبه روی تن عریان من
و
فضا آینه بود
ما حقیقت داشتیم در آغوش هم
و میان آینه ی پاک یک دیگر ما حقیقت داشتیم
بوسه هایم حقیقت داشتند
بوسه هایت
بوسه ی ما:
همچون گل سرخ پر برگی بود که نهادیم
بر مزار زمان بی مهر
به نشان بدرود!
به نشان آغاز: در طلوعی تازه: به نشان سفر:
سفری بی باز گشت.
برَه های سفید در چمنزاران سبزنو حقیقت داشتند
چمنزاران بی گرگ حریص حقیقت داشتند
نرم! در آغوش ما.
کدامین تصادف؟
کدامین بخت خوش؟
گریه هایم حقیقت داشتند
از آغاز
تو حقیقت داشتی
پیش از آغاز.
من
تو را می خواندم.
تو را می خواستم .
در میان آغوش ما سرنوشتی دیگر
متولد شده است.
هیچ چیزی به خاطر ندارم
به جز مهربانی های لب هایت
بر لب هایم .
هیچ چیزی به خاطر ندارم
به جز خورشیدی که آرام آرام
از آغوش ما بر می خاست
و زمین ما را درخشان می کرد.
هیچ چیزی به خاطر ندارم
به جز چشمانت
ویک قلب در میان سینه ی ما که دارد می خواند
بر فراز زمان بی مهر:
آوازی را زیبا زیبا
نو به نو
بی باز گشت...