واقعیت

گندمزار

آه ! آبی محض ! آفتاب ! حریر چین سوزنی ابر سفید ! روشنی بی پایان ، نامرئی جوشیده در پنجره ام ، از میان میله های فولادین ، زلال جاودان : عشق من ! به تمامی به من تعلق داری ؛ زیرا به تمامی به تو عشق می ورزم من ...
شعر تصادفی