حضور
گندمزار
دریای صبحدمت
می خواند
در قطره ی من .
شکوفه های باغ سیبت
می شکفند
در دانه ی من .
دریا نهفته ، همیشه ،
در قطره .
باغ نهفته ، همیشه ،
در دانه .
ـ کجاست تنهایی ؟! ...