ریشه

گندمزار

ایستاده در تاریکی دست هایش فضا را می کاوند ، پاهایش زمین را . اکنون : دست کشان پا سابان مورچه وار راه بی نور ظلمت زده را می پیماید ، ریشه ، گام به گام ، غالب بر ظلمت ...
شعر تصادفی