دنیای ما

انگشتم را می فشاری در دستت در میان کف دست نرمت . با یقین غیر عقلانی خیره شدی به چشمم می خواهی بنوشی . با یقین غیر عقلانی ، می نوشم خواهش ژرف تو را . می فشانم شهد جانم را در دهان شیرینت : ای نوزاد عشق ژرف ! که از نو مرا به دنیا آوردی دنیای نوشانوش ...