ایجاد منظومه

تو به من بخشیدی لبخندت را با نگاه گرمت بر صورت من . بوسه های مهتاب بر پنجره های متروک در زمین ویران . به من بخشیدی آغوشت را با بلور نوازش هایت بر مژه های شورم . دست شیشه دور شعله ی لرزان شمع در تند باد . منظومه ی ما این چنین شکل گرفت در اعماق چاله ی سرد و سیاه ...