دگرگون

اکنون این جا روی شیب تپه شقایق های نارنجی می درخشند از دور: با لب های باز باز از قهقه های بلند. دیروز گذشته بودم آز آن جا روی شیب تپه چیزی نبود جز مشتی علف بی نام و نشان...