ماه گرفتگی

روزنه

زمین سایه می اندازد بر روی ماه . ماه آرام آرام از چشم زمین پنهان می ماند . در زمانی که خورشید و ماه و زمین دنبال هم روی یک خط آمده اند و دنبال هم آزاد شدند از حبس هیولای سیاهی که دهان کبودش را باز می کرد : ماه را می بلعید و به سمت نیاکان وحشت زده ی ما می آمد تا کنج غار ...
شعر تصادفی