فصل 15

مثل مروارید آینده در بطن صدف، مثل رویای عشق ابدی از لحظه ی دور ازل در جمجمه ی انسان ها، مثل هوا در حباب کف موج، در من، زایا، هستی: در تک تک ذرات پایای تن ام دریای من، با همه ی اشک های زلالت با همه ی خنده هایت در من. از چه مرزی سخن می گویند، سیم های خاردار مضحک؟!...