خانه ی شاد

سال زنبق

ابر ابر آسما ن را پوشانده خورشید پنهان است تند باد ، عربده جو در کوچه می چرخد صبح یا شب ؟ زمان گم شده است . تگرگ رگبا ر شده ، تازیا نه شده می کوبد بر پنجره ها . شیشه ی پنجره ام ، سخت در آغوش قاب ، لحظه ای می لرزد و دوباره آرام می گیرد : انگار انسان تنهایی یافته خود را ناگا ه - جاویدان – در حلقه ی گرم بازوهای انسانی در طو فان ...
شعر تصادفی