بوسه ی پرنده

مرز به مرز زیرو زبر گلاویز شده با تند باد، پیچیده با طوفان ؛ می رسد می افتد بر سینه ی موج آرام می گیرد - تنها آن گاه – مرغک دریایی.... همچون بوسه ی من که می گذرد از ضریحی به ضریح دیگر دم به دم تشنه تر از لحظه ی پیش تا رسیدن افتادن لغزیدن بر دهان شیرینت همچون دهان چشمه آرام آرام....