کتابها شبانه ۱۴۳ از ۱۸۰ دهان صدف شبانه صدف زنده زبان نرمش را می گرداند دور ذرّه ؛ ذرّه را می پوشاند با شیره جانش : آه ، این مروارید ! پابرجا ، در تمام اعصار ... متن کوچکتر متن بزرگتر اشتراکگذاری شعر تصادفی → شعر قبلیگردش زمین فهرست شعر بعدی ←تقاضای شمع