یادم کن!

به چه کاری می آید آغوش ام، خالی، در غیبت تو؟ گرد باد نمک، اشغال ام خواهد کرد. بته های سرگشته ی خار چنگ خواهند انداخت بریقه ی پیراهن ام. خاک، کپه کپه، پر خواهد کرد سینه ی نالان ام را. سوگند بخور به هستی! که در گور فراموشی ها زنده به گورم نکنی!...