سرخ و سبز

گیلاس ها سرخ اند و برگ ها سبز و درخشان در آفتاب ظهر خرداد . آن شاخه ی کبود کجا رفت ؟ آن شاخه ی عریان که می گفتی تا لحظه ی دیگر خواهد شکست از تندباد دی خواهد شکست از ضربه ی رگبار خواهد شکست از سردی برف بر شانه های نازک لختش . این شاخه ی خشکیده ی خالی که می گفتی حتی کلاغ ها با او نمی مانند . گیلاس ها گهواره های هسته ی پنهان در پرده های سبز براق آوخته اند از شاخه ی بلند . آن شاخه کو ؟ آن شاخه ی تنها ؟ در آفتاب ظهر خرداد گیلاس ها سرخ اند ...