The Feeling of Humans
You
they take
set in a clean dish
they pour water
pleasant, sweet,
over your head and shoulders.
They watch the moments
until your green crown grows
then you
hand to hand, house to house,
they set on their Nowruz spread:
as if the eternal need for the presence of love and bread
on every spread
in every heart
in every day.
You see!
Humans did not forget you,
my wheat!...
Machine translation from the Persian
Original Persian
احساس آدمیان
Wheat Field
تو را
بر می دارند
می گذارند در ظرف پاکیزه
آب می ریزند
گوارا ، شیرین ،
بر سر و بر دوشت .
لحظه ها را می پایند
تا رویش تاج سبزت
آنگاه تو را
دست به دست ، خانه به خانه ،
می چینند در سفره ی نوروز خود :
انگار نیاز جاودان به حضور عشق و نان
در هر سفره
در هر قلب
در هر روز .
می بینی !
آدمیان از یاد نبردند تو را ،
گندم من ! ...