انتخاب!

آفرینی نخواهی شنید - ای قلب من – از زبان تاریک گور . آفرینی نخواهی شنید - ای واژه ی من - از دهان بند سیاه سکوت . آفرینی نخواهی شنید - ای هستی داغ – از گلوی یخ بسته ی مرگ . می تپد ، می جوشد ، می رقصد ، با تاج درخشان مهر روی سرش : برگ سبز ، چرخیده به سمت خورشید ...