کو کو

کلاغ پَر

ساقه های گشنیز روی تره های درهم و کنار دسته ی جعفری آشفته می آیند . انگشتان یک به یک ساقه ها را بر می دارند : تکه های گل برگ های زرد تره های لزج بد بو را یک به یک می گیرند دور می اندازند . از فشار آب برگی می لغزد در راهآب . برگ هایی از کنار تخته می افتند . برگ هایی در روغن می سوزند ... نان آخر کار برش گرم کوکو را در بر می گیرد ...
شعر تصادفی