دروغ سرمایه

چیده اند روی هم جعبه های سیب را . سرخی و براقی به نمایش در می آیند . آدم ها می آیند- مثل زنبور عسل به ندای گل سرخ - آدم ها سیب ها را بر می دارند ، در دست می چرخانند : آن طرف سرخی سیب، حالا ببین ! حشرات در زردی سیب می لولند : مثل لولیدن انبوه شپش در لباس آوارگان جنگی . آدم ها- مثل زنبورعسل که می گذرد از معرکه ی تاج گل پوسیده - خواهند گذشت افسوس کنان از این میدان ...