مقایسه واقعی
مانی
غبار و خاک تیره و تار نخواهد توانست نقابی باشد
در میان حقیقت با ما.
همه چیز می توانست بدتر باشد.
قصرهای رنگی مان پا برجا – باقی- مانده ند
قصرهایی که ما با نفس های خود
با نوازش های داغ خود ساخته ایم
در تن یک دیگر
در ذهن یک دیگر.
هیچ غباری قادر نیست محوکند قصری را که بوده:
بوده بودن، قطعی ترین
شکل بودن خواهد ماند.
همه چیز می توانست
به شکل هولناکی بد باشد:
می توانست قصر بزرگ عشق ات نباشد در من:
در جهان طوفانی تار ...