اثر

مانی

موج می راند تا صخره ی ساحل می لغزد بر تن صخره رانده شده از صخره باز می گردد باز با صورت موجی دیگر می راند تا سینه ی صخره رانده شده باز می گردد باز سمت صخره که اکنون دیگر پیکره ی انسانی ست: ایستاده سر سخت: آغوش گشوده ، یکسر، بر بوسه ی موج...
شعر تصادفی