Empreinte
La vague pousse jusqu’au rocher du rivage,
glisse sur le corps du rocher,
repoussée par le rocher
elle revient encore
avec le visage d’une autre vague,
pousse jusqu’à la poitrine du rocher,
repoussée,
elle revient encore vers le rocher
qui désormais
est une silhouette humaine :
debout, obstinée :
les bras grands ouverts, tout entière, au baiser de la vague…
Traduction automatique du persan
Texte original (persan)
اثر
Maani
موج می راند تا صخره ی ساحل
می لغزد بر تن صخره
رانده شده از صخره
باز می گردد باز
با صورت موجی دیگر
می راند تا سینه ی صخره
رانده شده
باز می گردد باز سمت صخره
که اکنون دیگر
پیکره ی انسانی ست:
ایستاده سر سخت:
آغوش گشوده ، یکسر، بر بوسه ی موج...