امکان!

پرواز هدهد را هر روز مگر می توان دید دور کلبه؟ هر روز مگر می شود از سر ذوق فریاد کشید از طلوع هر روز؟ هر روز مگر این چشم ها قادر هستند که ببارند اشک شوق را اشک شوق را مثل دُر غلتان بر گونه ی انسان اشک شوق را از شادی بودن، ماندن، در جهان زیبا؟ آری! من! در باغ پر برگ عشق تو...