بهترین سرآغاز

تک تک ثانیه هایم بی تو در برهوت هستی سوخته اند . تشنه ام با همه ی لحظه هایم با زمانم اکنون . آیا ما محکومیم به جدایی از هم ؟ محکومند قدم های ما به گام زدن در برهوت ؟ نان کپک زد . دسته دسته پژمرد ریحان ترد . شیر سر رفت اجاق خاموش شد . محکوم است خانه ی ما به پوسیدن ؟ بردگان تاریخ شورش کردند . بیا ! گوش های کوچه گوش های خیابان گوش های سنگین زمان می شنوند : بانگ قدم هایی را آمیخنه با صدای زنجیر کشان روی زمین ...