عزیزم مرا ببخش !

نگران از پنجره ات مرا می بینی که یک آن شعله ورم ، پر هیجان یک آن منجمدم ، یخ بسته . انگار با یک کشمش ، گرمیم شده با یک غوره ، سردیم شده . اما می دانم که مرا خواهی بخشید . عشق من . وقتی که بدانی این جا غوره ها ، تیر ها ی سربی بودند ، کشمش ها ، گاز های اشک آور، پرتاب شده بی بها نه ناگاه در خانه ی من ...