بدون تنهایی

سال زنبق

یک سیاره یک فضا یک گل سرخ بی خار ، بر فراز خارها یک بلبل که مدام می خواند داغ و زیبا تا زمانی که هست لبریز از عشق گل ؛ بی خیال ترازو تا وزن کند و ببیند آیا به همان اندازه ، یا بیشتر ، یا کمتر ، دوستش می دارد این گل سرخ؟
شعر تصادفی