یک روز ناگهان رقص

آهسته ست ! تند تر ضرب بگیر ! با ضرب آهنگت تندتر می رقصند ساق های پایم . تندتر می گردند پولک های روی یقه ام تندتر می خوانند قطره های خونم در رگ هایم . ضرب بگیر ! تندتر ! مثل آهنگِ ضربِ هستی ! می چرخم ، می چرخم ، پُشتِ سر هم . - وای ! خدا ! – رقص های زندانی من شورش کرده اند ...