خنده

قاه قاه باز بخند از ته دل آن قدر بلند که بلرزد که تَرَک بردارد بشکافد این دیوار ؛ آن قدر که من بتوانم از شکاف دیوار بیایم پیش تو و بچینم گلخَند درخشان تو را - با لب هایم ، از لب هایت – و بخندم با تو مثل تو به پوشال غروب از ته دل قاه قاه ...