S I M A    Y A R I

---
  
می دود رودخانه
سنگ ها و صخره ها را می پیماید .
اشیاء پرتاب شده بر سرو رویش را
در کنار جاده می گذارد .
 
لرزه های زمین سد راه او نیست
      راه را می یابد
             راه را می سازد .
می دود تندتر از هر زمان دیگر
      در سراشیبی اکنون ،
اکنون رود من
      سمت دریای تو ...
 
---
  
ارزن
          روی بام خانه
ابرها را می بیند
 صدای پای بادها ی تند را می شنود .
- منقارت را می خواهم .
چینه دان گرم و نرمت را می خواهم .
پرواز تو را می خواهم
                   تا لانه ی امن :
با تو بودن را می خواهم
          در رگهایت . -
کبوتر بهشتی ام ! ...
 
---
  
قلب، معده، کبد،
          استخوان های -  هنوز -  پر کار پا برجا ،
جنبش، حرکت، داغ داغ ،
تا زایش گل های سرخ و سفید ،
تا رانش رگ های نرم در عضلات زمین
- شاخه های گلباران
       آواز خوان
       پرجنب وجوش . -
       با رقص بی پایان، تا پایان ،
                              دور هم
       در تمام قلب دریای سرخ :
        زیر حجاب روپوش من
        پیراهن تو ...
 
---
  
می خواهد شعر بخواند
     تصنیف بسازد .
می خواهد – آسمان را که می بیند -
     ذوق کرده
     با صدای بلند بلند
     نا م عشقش را فریاد کند .
می خواهد و هر بار در هر قطره ی آب
      همه ی چشمه ها را می بوسد .
هر بار
       در هر دانه ی تخمه - پر شور و شر -  با همه ی جنگل سبز
                                                                      می آمیزد :
در میان قفس اش :
              طوطی من ...
 
---
  
می روم
      در خیابان شب .
دانه ی گرد اسفند ماه
                        می تابد
چتر براق اش را می گیرد
                        روی سرم
می تابد
      روی راهم
          در تاریکی ...
 
---
  
پیروز شدم .
یعنی زنده ماندم
              پس
                 پیروز شدم .
 
خرس را و جنگل را پیچاندم
                   جنگیدم
باز گشتم به خانه .
 
بازگشتم "پیروز"،  پاره پاره
افتان و خیزان
برگی- انگار - همراه باد
باد ، همراه من با حاصل من
با همه ی چیزهایی که به دست آوردم :
 
در هر ذره ی من ، بیخ هر دندانم ، در هر ترک استخوان های من ،
در هر شعرم
         به دنیا آمده بود" خواهش صلح"
         گریه کنان با دهان صورتی وحشت زده اش .
 
بازگشتم به خانه
گرفته در میان بازوهایم
          سخت فشرده به سینه ی خود
          نوزادم را ...
 
---
  
نفس ات با من سخن می گوید
با روشنی اش با رقص اش
      - سخنان نفس شعله ی داغ ، در یخ بندان . –
 
با حرارت با من سخن می گویی .
با آهنگ میزانت
         با زیر و بم تنیده با هم
                            می خوانی .
می خوانی در ژرف ترین گوش من
دور از دسترس عربده های طوفان و کولاک .
 
با من سخن می گویی
        با نجوای هر نفس ات
        در هوای زمین :
                    در هستی من ...
 
---
  
سر پیچیدی از فرمان .
پیش نرفتی طبق نقشه .
پرتم نکردی به زور دستور یا غریزه یا وحشت
                      از این چنگال – تکه ، تکه -
                                          زیر آن چنگالت .
نقشه ها و حکم ها نتوانستند
                     تو را - عشق من -
تبدیل کنند به گربه
          و مرا  به یک موش
                          در چشم تو ...
 
---
  
غاز وحشی سرش را که فروبرده در آب و بیرون آورده
                                                          می تکاند .
 
رشته ی روشن آبی
          از نوک منقارش
تابیده
          می ریزد در آبگیر .
             دایره های کوچک می سازد .
دایره های شفاف
          دست به دست هم داده
          در آغوش هم می افتند .
تصویر غاز می رقصد
          در دل دریاچه .
 
آبگیر شیرین، انگار می شوید
          تصویر کبود میز را با خوراک غاز بریان
                                              از ذهن غاز .
 
غاز ما
         گردن کشیده بیشتر
می فشارد تن اش را
          ژرف تر
               بر تن آب ...
 
---
  
راه می روم  در تاریکی
          بدون دیدن .
 
 
- یک دیوار
- یک میز
- یک بطری آب
- یک جسم فولادی

- گاو صندوق سخت .
 

یک سقف
سقف محکم .
نه در ، نه دریچه .
 
آجرها را دور تا دور خودم
- جهت حفظ امنیت -
یک بند
        بالا برده ام ! ...
 
---
  
می دانستیم که زمین مرکز دنیاست
و دنیا در شش روز ساخته شد .
 
می دانستیم که ساحره هایی هستند
          که وبا و طاعون و تردید را
                     بر روی زمین مسری کردند .
 
می دانستیم که تمام ساحره ها را باید
باید
          زنده زنده
                در آتش سوزاند .
 
می دانستیم
قرن ها به "یقین" می دانستیم :
پس
         چه شد ؟ ...
 
---
  
باب روز شده
         داد و بیداد سنج های بزرگ .
 
باب روز شده
        جینگ جینگ النگوهای طلا
                        از مچ دست تا آرنج .
 
باب روز شده
          غژغژ بادنمای خروس بدلی
              چرخان - بی مغز -  همراه باد
                               هر طرف که باشد .
 
امروز بیا پشت در
سر بگذاریم بر سینه ی هم
             به صدای گرم قلب های همدیگر گوش کنیم :
عشق تنهای من ...
 
---
  
اول آن جا بودم ،
            آن جا بودی .
 
حالا این جا هستم ،
            این جایی .
 
از مکانی به مکان دیگر
            همیشه حاضر .
بی عبور
            بی عبور از جایی به جایی  :
 
نه خیابان ، نه کوچه ، نه مرز ، نه دیوار ، نه کلام -
بین ما چیزی نیست .
 
با تو بودم
         با تو هستم ، عشق من ،
تو
          در درون من ...
 
---
  
من
     این طرف سیم های خاردارم .
تو
    آن طرف سیم های خارداری .
 
من
   مهره ی گرد تسبیح ام
       در دایره ی تکرار و تکرار بی پایان
                                          بی آواز .
 
تو
    دانه ی کاجی، سروی، قاصد شاد پربالی
                                                 در پرواز .
 
ناجوریم ؟ متفاوت هستیم ؟
اما چه قدر ؟
 
در یک مرز .
در جهان واحد ...
 
---
  
بعد از صفر
      بی نهایت عدد
              صف کشیدند :
به هم پیوستند
      "یک" را ساخته اند .
 
بی نهایت عدد
بسیار بیشتر از کلمات زبان های تمام دنیا
                                         در تمام تاریخ .
 
"یک" آیا می داند
          تنها نیست ؟...
 
---
  
خانه ی من شده ای
زندگی من شده ای
         ذوق دیدارت درخشان کرده
         لحظه های مرا .
 
خانه و زندگی و لحظه هایم
         شیرین تر از
         عسل کندوهاست ...
 
---
  
خیابان شلوغ ؟
زمین سنگلاخ ؟
صدای بوق ماشین ها ؟
فشار زنجیر
       دور مچ پا ؟
 
از چه سخن می گویند میله ها ی قفس ؟
 
من دارم می خوانم با هرسلولم
          آهنگ شکوفه ها ی نارنج را
                          در چمن زاران یاد تو ...
 
---
  
کوسه نبودند
گرگ نبودند
حتی گربه نبودند
       تا گاز بگیرند بازویم را :
دندان هایت
       عشق من
              لب هایت ...
 
---
  
زود بیا !
با زبان گرم صورتی ات
                    لیس بزن
تکه پنیرنرمت را
پیش از پیدا شدن جارو و خاک انداز ...
 
---
  
روشنایی تابید
          بر همه سو
دریا ظاهر شد
رقصان و زلال
         تا افق های دور
                در غبار آبی .
 
روز تازه به دنیا آمد
         در کنج سلولم
وقتی که پلک ات لرزید
- مثل دو بال پروانه -
و نگاهت نشست بر نگاهم
از میان میله های فولادی ...
 
---
  
نگاهت لبخندت
       بی هیچ حرف
می درخشند در روز و شبم .
محو شده تاریکی
ترس نابود شده
در سلولم
         هر کجای دنیا که باشم ...
 
---
  
زیباست زمین
با تمام راه هایش .
 
راه هایی که مرا
          تا هستی تو آوردند :
رگ سرگردان را
          تا قلب داغ ...
 
---
  
ممنونم ای خورشید
که باز
         امروز هم تابیدی
               بر زمینم .
و چشمانم را باز کردی
                       باز هم
بر نگاه سروم
        در خواب و بیداری
و زمان خشکم را تازه کردی
                              باز هم
         با ثانیه های سرسبز .
ممنونم ای خورشید
که می شد که نیایی
                      و نتابی
اما ...
 
---
  
آبشاری آن جا بود
         آبشارت .
 
شبنمی آن جا بود
           شبنم ام .
 
مجذوب افتادم
         روی سرسره ی آبی تو
         غلت زدم
                     تا
                     آغوشت .
 
آغاز شد سفر ژرف آبی
              زیر سطح آب ها
                   زیر همه ی آب های سطحی
                           تا بستر نرم دریای سرخ تو .
 
اکنون این جا
دسته های بسیار ماهیان کوچک
           باله های چین دار رنگی را می جنباند
                  دور ما می رقصند .
اکنون این جا
مرجان ها شاخه های خود را
بستر زایش های بی پایان ذره های دریایی ساخته اند .
 
اکنون این جا
بمب های سنگین
         در فضای پایان خود خوابیده اند
                                  بی ترکش .
 
گنج های فراری شده از صحنه های خونین جنگ
این جا اکنون
در دامن شن های عمیق
            خانه کرده اند
بی خیال بازگشت به صحنه ی جنگ سطح ها .
 
آواز می خواند
 این جا سکوت
با صدای نفس های آرام ما
          عشق من
در سفر ژرف بی پایان
          در قلب سرخ ما ...