Le peuplier
Du fond du feu
une fumée du cœur du peuplier
s'enfuit vers l'espace lointain qui l'appelle
l'âme du peuplier !
Peuplier !
Les douleurs de la hache sont restées en arrière
les peurs de brûler sont restées en arrière.
Mêlé aux nuages blancs, le peuplier rit
de son regard vert il contemple la terre lointaine :
les fleuves serpentent
ils passent le long des frontières de pierre
tous se jettent dans un seul océan.
Les graines s'efforcent
elles sortent
près des fils barbelés
elles grandissent
toutes, sans hésiter, vers un seul soleil.
Au musée de la préhistoire
sur le sol
il y a une estrade pleine
de manches de haches brisés
de fils barbelés inutiles
rouillés...
Traduction automatique du persan
Texte original (persan)
صنوبر
Maani
از درون آتش
دودی از قلب صنوبر
به فضای دوردستی که او را می خواند می گریزد
روح صنوبر!
صنوبر!
دردهای تبر جا مانده اند
ترس های سوختن جا مانده اند.
آمیخته با ابرهای سفید، صنوبر می خندد
با نگاه سبزش به زمین دوردست می نگرد:
رودها می پیچیند
می گذرند از کنار مرزهای سنگی
همگی می ریزند به یک اقیانوس.
دانه ها می کوشند
بیرون می آیند
از کنار سیم های خاردار
می بالند
همگی بی تردید به سمت یک خورشید.
در موزه ی پیش از تاریخ
روی زمین
سکویی ست پر از
دسته تبرهای شکسته
سیم های خاردار بیهوده
زنگ زده...