آینده
گندمزار
انگشتان
پر خواهند کرد
فاصله ی بین انگشتان را .
خنده های محبوس
از تیرگی زندان بغض
پرواز کنان بیرون خواهند زد
خواهند آویخت
بر گوش پنجره ها و خیابان های نورانی .
شاخه های پرگل یاس از در ها بالا خواهند آمد .
غنچه های روی فرش
زیر پاهای رقص خواهند شکفت ؛
زیرا زیرا
دست ها در هرحال از میان سیم های خاردار
می گذرند
و به هم
می پیوندند ...