گم شده!
زن
پر مرغ دریایی قلم است در دستم
برگ نخل، ورق کاغذ من.
ساقه ی نیشکر خودرویی، جوهردان ام.
هر روز و هر روز
می نویسم برایت:
بیا!
خانه ی ما پیدا شد!
می سپارم هر روز و هر روز پیغام ام را
به موج ها.
می نشینم، چشم در چشمان باز افق، منتظرت:
روی صخره...