گم شده!

زن

پر مرغ دریایی قلم است در دستم برگ نخل، ورق کاغذ من. ساقه ی نیشکر خودرویی، جوهردان ام. هر روز و هر روز می نویسم برایت: بیا! خانه ی ما پیدا شد! می سپارم هر روز و هر روز پیغام ام را به موج ها. می نشینم، چشم در چشمان باز افق، منتظرت: روی صخره...
شعر تصادفی