گردش

زن

هریک به فراخور نخودی یا عدسی یا گشنیزی می ریزیم در دیگ مان روی اجاق روشن که بر پا کردیم در راه گردش مان در راه گردش مان روی این سیاره در کنج مرغزار راه شیری. هر یک به فراخور باشد: یک دانه عدس...
شعر تصادفی