دنباله!

زن

پا نخواهم گذاشت جای پای کفتار! سر می پیچم از بودن در صف دنباله ی او. کنام کفتاران، آشیان من نیست. بانوی راه بیابان خواهم شد بگذار دفن شوم زیر طوفان شن بگذار ملحق بمانم به صف جویندگان حیات: از قرن به قرن، بگذار طنین جویبار زلالی باشم که سرانجام می دانی خوب - از درون ظلمت- فوران خواهد کرد. جویبارپنهان مرا می خواند...
شعر تصادفی