به نام آویشن

سنبله ی آویشن بذر بارورش را بر می دارد می آویزد به دامن باد. بذرهای آویشن می گردند از دشت به دشت از کوه به کوه منزل به منزل در خاک: می جویند می خوانند بطن زایای پنهان شده را. نفس جادوی آویشن در بر گرفته همه ی کوهستان را...