L’Avenir
La boue s’efforce d’enliser
les roues, les pieds.
Les nuages versent leurs larmes lassantes
sur la terre.
Ce ne sont pas ces larmes de joie qui font pousser l’herbe.
Ce n’est pas cette pluie où la huppe
lave
sa belle aigrette.
Notre planète — mon amour —
s’efforce de franchir le chemin boueux…
Traduction automatique du persan
Texte original (persan)
آینده
Maani
گل و لای می کوشد تا زمین گیر کند
چرخ ها را، پاها را.
ابرها می بارند اشک های ملال آور خود را
بر خاک.
این نیست آن اشک شوق که علف ها را می رویاند.
این نیست آن بارانی که شانه به سر،
کاکل زیبایش را
در آن می شوید.
سیاره ی ما- عشق من-
می کوشد بگذرد از راه گلناک...