آینده

مانی

گل و لای می کوشد تا زمین گیر کند چرخ ها را، پاها را. ابرها می بارند اشک های ملال آور خود را بر خاک. این نیست آن اشک شوق که علف ها را می رویاند. این نیست آن بارانی که شانه به سر، کاکل زیبایش را در آن می شوید. سیاره ی ما- عشق من- می کوشد بگذرد از راه گلناک...
شعر تصادفی